Το µάθηµα της συνεργασίας

Οπως είναι προφανές, όλες οι σχετικές εκτιµήσεις ήταν λανθασµένες, παρά τη δεδοµένη διαφωνία των δύο κυβερνητικών εταίρων για τη Συµφωνία των Πρεσπών και την ένταση στο Υπουργικό Συµβούλιο, που κορυφώθηκε µε την παραίτηση Κοτζιά.

Πολλοί δείχνουν να ξεχνούν τι σηµαίνει µία κυβέρνηση συνεργασίας – και µάλιστα µεταξύ κοµµάτων που έχουν πολύ µεγάλες διαφορές. Πρόκειται για τη δεύτερη τέτοιου τύπου κυβέρνηση στα χρόνια της κρίσης – η πρώτη ήταν η τρικοµµατική που κατέληξε συγκυβέρνηση µεταξύ Ν∆ και ΠΑΣΟΚ, µετά το «λουκέτο» στην ΕΡΤ. Και βεβαίως, συγκρούσεις εκδηλώνονταν και σε εκείνη την κυβέρνηση, ασχέτως των τόνων, που µπορεί να ήταν χαµηλότεροι.

Η ψήφιση της απλής αναλογικής -αν δεν καταργηθεί αµέσως µετά τις εκλογές, όπως έχει προαναγγείλει η Ν∆- θα καταστήσει αυτονόητες τις κυβερνήσεις συνεργασίας στο µέλλον. Και µε την έννοια αυτή, η ύπαρξη διαφωνιών εντός τέτοιων κυβερνητικών σχηµάτων θα πρέπει να αποδραµατοποιηθεί.

Ωστόσο, τα όσα συνέβησαν την περίοδο 2012-2014 αλλά και τα όσα συµβαίνουν τώρα θα πρέπει να λειτουργήσουν ως µάθηµα για τις πολιτικές δυνάµεις: η συγκρότηση µίας κυβέρνησης προϋποθέτει µια λεπτοµερή προγραµµατική συµφωνία, προκειµένου να αποφεύγονται... δράµατα στην πορεία.

Διαβάστε ακόμη

«Δεν είναι ειρηνευτική συμφωνία»: Πώς ο πόλεμος με το Ιράν αποδείχθηκε το μεγαλύτερο λάθος του Τραμπ

Κυκλοφοριακό «κραχ» στην Αττική: Ξεκλειδώνει ο κόμβος Μεταμόρφωσης, στο συρτάρι τα μεγάλα έργα-ανάσα

Όσα είπε ο Τσίπρας στη Νίκαια: «Σε 24 ώρες γίναμε αξιωματική αντιπολίτευση» - Το νέο αφήγημα, το δίλημμα, το στοίχημα

Η απειλή του 25%, το τέλος του Φάμελλου και η αμερικανική απόβαση στον Κυπαρισσιακό