Οι Γερμανοί Ναζί μπαίνουν στο Παρίσι – Γιατί βρήκαν σχεδόν άδεια την γαλλική πρωτεύουσα

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 14 Ιουνίου του 1940, όταν μπροστά από την Αψίδα του Θριάμβου στα Ηλύσια Πεδία του Παρισιού παρέλασε ό,τι πιο απεχθές και δολοφονικό είχε γεννήσει ο 20ος αιώνας: ο στρατός των Ναζί!

Οι Γερμανοί Ναζί μπήκαν στο Παρίσι, ένα μήνα από την ημέρα που στρατός της Βέρμαχτ πέρασε τα σύνορα της Γαλλίας.

Η επίθεση των Ναζί που στόχο είχε το Παρίσι, είχε αρχίσει στις 5 Μαΐου κατά μήκος των ποταμών Somme και Aisne. Ταυτόχρονα, οι Γερμανοί χτύπησαν στη Γραμμή Μαζινό, την δήθεν απροσπέλαστη ζώνη άμυνας των Γάλλων. Τα οχυρά της Γραμμής Mαζινό έπεσαν ένα προς ένα, αν και κάποια κράτησαν μέχρι τον Ιούλιο. Εν τω μεταξύ, οι κύριες επιθέσεις στον Somme και την Aisne, που είχαν αρχικά αποκρουστεί από τους Γάλλους, τελικά πέτυχαν να καταλάβουν το Παρίσι στις 14 Ιουνίου.

Οι πρώτοι στρατιώτες εμφανίστηκαν στα προάστια του Παρισιού λίγο πριν να φέξει, στις 05:30 τα χαράματα. Οι Παριζιάνοι ξυπνούν από τον ήχο μιας φωνής με γερμανική προφορά που ανήγγειλε μέσω μεγαφώνων ότι επιβάλλεται απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 8 το βράδυ.

Με μοτοσυκλέτες και καμιόνια, οι Γερμανοί έφθασαν στην Πορτ ντε λα Βιλέτ στο βορειοανατολικό άκρο της πόλης. Στη συνέχεια οι Γερμανοί έφθασαν μέσω των μεγάλων αρτηριών στο κέντρο της Πόλης του Φωτός. Μέσα σε τρεις ώρες η πρώτη σημαία με τη σβάστικα κυμάτιζε στη στέγη του Υπουργείου Ναυτικού στην Πλας ντε λα Κονκόρντ στην καρδιά της γαλλικής πρωτεύουσας. Στις 10 η ώρα η πόλη είχε καταληφθεί ολοκληρωτικά από τις ναζιστικές δυνάμεις.

Κάποιοι Παριζιάνοι βγήκαν στους δρόμους από περιέργεια, άλλοι κατέβασαν εξοργισμένοι τα ρολά· πολλοί είχαν εγκαταλείψει την πρωτεύουσα που έμοιαζε έρημη. Μέχρι τη στιγμή που τα γερμανικά τανκς μπήκαν στο Παρίσι, δύο εκατομμύρια Παριζιάνοι είχαν ήδη φύγει.

«Το Παρίσι κηρύχθηκε ανοιχτή πόλη», σημείωνε στο ημερολόγιό του ο γερμανός στρατιώτης Άρνολντ Μπίντερ: «Την καταλάβαμε αμαχητί. Η καρδιά της Γαλλίας στα χέρια μας!»

Η γερμανική κατοχή θα διαρκούσε μέχρι τις 25 Αυγούστου 1944. Ήταν τα «σκοτεινά χρόνια» για την Πόλη του Φωτός.
Οι νέοι κυρίαρχοι της πόλης κατέλαβαν πολλά κτήρια και ξενοδοχεία. Το «Meurice» στη Rue de Rivoli - υπάρχει ακόμα, το ίδιο και το «Lutetia» στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα, που έγινε τότε έδρα της Αντικατασκοπίας. Ο Αδόλφος Χίτλερ δεν έχασε την ευκαιρία να απολαύσει προσωπικά τη λεία του. Μέσα σε λίγες ώρες επισκέφθηκε το ερημωμένο Παρίσι: Όπερα, Ηλύσια Πεδία, Αψίδα του Θριάμβου, Πλατεία Τροκαντερό, Τάφος του Ναπολέοντα.